FEEDBACK


Omdat ik deze cursus voor het eerst geef, laat ik de vraag even voor wat hij is en beloof er later op terug te komen.
In mijn cursus schrijven de cursisten, aan de hand van opdrachten, fragmenten van hun levensverhaal. De stukjes worden in tien tot vijftien minuten geschreven. In de praktijk werkt dat goed. De tijdsdruk zorgt voor resultaten en tempert tegelijkertijd de ambitie. Het is maar een aanzet. Later kan die opgepoetst en bijgevijld worden.
De ruwe versie van het stukje wordt voorgelezen en daarna is iedereen is nieuwsgierig naar de reacties, vooral naar die van mij.
Maar ik ontdek al snel dat het lastig is om feedback, laat staan ‘stevige feedback’, te geven op een stukje dat ik alleen maar hoor. Ik ben gewend om teksten te lezen en te herlezen en er dan pas iets van te vinden.
Daarom besluit ik om de ‘stevige feedback’ alleen te geven op herschreven stukken die de cursisten me meegeven of later mailen.
In de les beperk ik me tot het weergeven van mijn leeservaring… o nee, mijn hoorervaring. Was ik geboeid? Verveeld? Snapte ik het? Welke woorden/zinnen/flarden bleven hangen? Zag ik beelden? Welke associaties kreeg ik?
Ook de andere cursisten doen dat en zo komt de feedback van alle kanten en is het hopelijk wat feedback moet zijn. Een teruggave om te voeden.
Het is aan de schrijver wat hij met het ‘voer’ doet. Hij kan het naast zich neerleggen, hij kan ook zijn tekst herschrijven. Dan is het technische stadium van feedback aangebroken en kunnen we het hebben over perspectief, zinsbouw, stijl, structuur, dialoog en andere dingen uit de gereedschapskist van de schrijver.
In de praktijk blijken deze twee vormen van feedback niet altijd te scheiden maar de heren in mijn cursus zijn er toch tevreden mee. De ene zegt na een tijdje dat de ‘hoorervaringen’ hem voldoende stof tot nadenken geven en de eigenwijze tweede cursist constateert na een tijdje dat ik kan lesgeven want, zo zegt hij: ‘Doceren is niet het leeggieten van een emmer, maar het ontsteken van een vuur.’
Met die opmerking kan mijn dag niet meer stuk.