Beminde zusters

 

Het is 1936 als de wegen van de zussen Gon en Neel Zandee zich scheiden. Gon treedt in het klooster, Neel blijft verloren achter en vlucht uiteindelijk in een huwelijk met een weduwnaar met zeven kinderen.

De geboorte van haar eigen kinderen brengt Neel de vreugde van het moederschap en ook de worsteling met een samengesteld gezin. Gesteund door haar geloof, stroopt ze de mouwen op om zowel moeder als stiefmoeder te zijn. Maar als de katholieke kerk afbrokkelt en haar dochter gaat samenwonen zonder papiertje, verliest ze alle houvast. Heeft ze het dan zó verkeerd gedaan?

Roman uitgeverij Q (Querido)

€15 ISBN 978 90 214 5474 0

E-book €11,99 ISBN 978 90 214 5475 7




In de pers

'Een uniek kijkje in een traditioneel katholiek gezin. Door de grote tijdsprongen wordt een goed beeld geschetst van de ontwikkelingen die het geloof heeft doorgemaakt. De auteur heeft oog voor de fijne kneepjes die de personages realistisch laten overkomen. Een goed debuut in dit voor haar nieuwe genre.' Biblion


'Mooi boek! Lezenswaardig! Vlot geschreven en dus heel gemakkelijk leesbaar. Ontzettend herkenbaar voor oudere lezers.'

Omroep Brabant (Christ van den Acker van boekhandel De Boekenlegger)


‘Je moet maar lef hebben. Een alledaags leven nemen als uitgangspunt voor een boek. Hendriks heeft een scherp oog  voor details en weet uitstekend de sfeer van vroeger op te roepen. Terloops vertelt ze veel over het katholieke leven in de vorige eeuw en over de veranderingen, waardoor de kerk niet het veilige bolwerk van vroeger is gebleven. Bij eerste lezing roept Neel Zandee vooral veel weerstand op. Hoe kan een jonge vrouw zich zo laten leven en alles opzij zetten voor wat fatsoen van haar eist? Bij nadere beschouwing raakt vooral de tragiek van die vrouw die met lede ogen toeziet hoe haar kinderen losser raken van de kerk en van hun ouderlijk huis.’

Brabants Dagblad


'Met Beminde zusters heeft Tineke Hendriks een onbekende tijd naar de dag van vandaag gehaald. Door Neel en haar medepersonages scherp en gevoelig uit te tekenen is het respect gegroeid voor een generatie waarvan we ons, op weg naar meer zelfbeschikkingsrecht, bevrijd hebben.' **** De Scriptor

Lezers

‘Wat een prachtig boek. Wat weet de schrijfster een sfeer te schetsen.’
Marjo


‘Eergisteren en gisteren las ik je roman Beminde zusters. Toen ik het boek uit had, begon ik weer vooraan. Je hebt een meeslepend verhaal prachtig opgeschreven. De personages lopen nog steeds om me heen. De zussen, Piet met de handen op zijn rug, Ansje, die door Neel werd weggeduwd, en ik vraag me af of het met Agnes allemaal is goed gekomen. Door de ogen van Neel werd ik als lezer in hun wereld en hun sores getrokken en het zal een paar dagen duren voordat ze weer naar de achtergrond gaan. Wellicht berg ik ze daarna op ergens in de buurt van Knielen op een bed violen, Dorsvloer vol confetti of Boven is het stil.’
Ria


‘Nou, Beminde Zusters was in 2 dagen uit! Ik vond het een mooi boek. Het mooie aan de beschrijving van het generatieconflict vond ik dat het gepaard ging met echte pijn (en daarmee ook met haar aftakeling). Het is niet zomaar ruzie of een slechte relatie met je kind, nee, het zit heel diep en voedt de twijfels over je eigen handelen/opvoedingspraktijken. Daarnaast vond ik ook het religieuze aspect mooi beschreven. Als niet-gelovige kan ik me nog wel voorstellen dat mensen naar de kerk gaan en religieuze rituelen volgen: dit kan als gevolg van sociale druk of gewoonten. Maar als niet-gelovige is het moeilijk voor te stellen hoe het is om echte troost en steun te halen uit geloof. Dat kwam hier mooi naar voren vond ik.’
Ellen


‘Ik ben inmiddels in je boek begonnen en ik vind het werkelijk prachtig. Het leest als een trein en het is erg moeilijk om op te houden. Ik kan alleen 's avonds in bed lezen en aan het begin van de avond verheug ik me er al op dat ik over een paar uurtjes weer mag lezen...’

Marinel


‘Heb het boek in een adem uitgelezen, wat kwamen er veel herinneringen boven. Ik zag bijvoorbeeld het mariaspeldje weer voor me (ben geneigd het woord met een hoofdletter M te schrijven). Nooit meer aan gedacht tot gister. Waar blijven dat soort dingen toch, we hebben ze niet gevonden in de spullen van ons ouderlijk huis. En heel boeiend hoe de leefwijze en –regels beschreven worden. Ook deze regels kwamen – iets onwelkom – weer terug. Het woord ‘versterven’ was ook weggezakt… Alle lof voor de schrijfster die die wonderlijke katholieke sfeer vanaf de eerste pagina weet op te roepen. Mijn deel in het verhaal begint bij Kaat, de afvallige. Wij hebben talloze Kaats in de familie en ik weet nog als de dag van gister welke impact het weglopen/weggaan had op de familie.’

Gemma


‘In een ruk uitgelezen. Mooi!!!’
Floor

 

‘Ik wil je een compliment maken voor de manier waarop je de personages in het boek tot leven hebt gebracht en mij hebt teruggevoerd naar periodes in mijn jeugd. Ik heb het met een brok in mijn keel gelezen en realiseer me hoe graag ik nog eens met mijn moeder en schoonmoeder zou willen praten over hun leven. Helaas zijn ze allebei overleden. Ik denk dat jouw boek mij een inkijkje heeft gegeven in hun leven dat voor een groot deel zo vergelijkbaar was met dat van jouw hoofdpersoon. Dank hiervoor!’ Mieke

 

'Met veel ontroering, bewondering en zelfs met een gevoel van heimwee, heb ik jouw boek gelezen. In jouw boek schrijf je met zoveel warmte, respect en liefde over het Katholieke geloof, waar ik eigenlijk maar zo weinig details van wist, dat ik er nu heel anders naar ben gaan kijken. Ik wil je heel erg bedanken voor je prachtige boek.' Corry